Hikayemiz

Bir varmış bir yokmuş…

Şehrin ortasında gürültüden uzak,

büyük şehrin telaşından ırak bir okul varmış. Bu okulun ismi Kelebekler Diyarı Ana okuluymuş

Bu okulda çocuklar ve onlarla birlikte oynayan, gülen, öğrenen yetişkinler varmış. Çocuklara kulak verirmiş bu yetişkinler. Bilirlermiş ki çocukların sadece boyları küçük; ruhları, merakları, hayal güçleri çok büyük… Çocuklar her fırsatta fısıldarmış yetişkinlerin kulağına: “Daha çok oyun, daha çok doğa, daha çok özgürlük…”

 

Kelebekler Diyarı Anaokulunda çocuklar dört duvara hapsedilmemiş, yaz kış bahçede toprakla, çamurla oynarlar, her hafta ormana gidip doğayla buluşurlarmış. Kelebekler Diyarı  çocuklarına doğa arkadaşmış, dünya yaşamı besleyen bir kaynak. Sevgi ve şefkat can damarıymış Kelebekler Diyarı anaokulunun. Herkes kendi rengiyle, kokusuyla var olabilirmiş burada, herkes kendi yaratıcılığını ortaya koyabilirmiş.

Kendi şarkıları varmış Kelebekler Diyarı Anaokulunda çocuklar ve öğretmenler birlikte üretirlermiş bu şarkıları. Bazen çocuk kahkahaları, piyano sesleri, bazen de sokaktan geçen atların sesleri yükselirmiş bu okuldan

Kelebekler Diyarında hayat böyle güzel, böyle oyunla, böyle sıcacık akar gidermiş.